Σάββατο 8 Δεκεμβρίου - 10.00-12.30

ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΥΛΙΚΑ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΝΕΟΓΙΛΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Εισηγητές-Εκπαιδευτές
Νίκος Α. Λυγιδάκης,
Υφηγητής Παιδοδοντιατρικής Παν/μιου Leeds UK, τ. Συντονιστής Διευθυντής ΕΣΥ

Κωνσταντίνα Χατζηδημητρίου,
Παιδοδοντίατρος, Τελειόφοιτη μεταπτυχιακού προγράμματος Παιδοδοντιατρικής ΕΚΠΑ, MSc Βιολογίας Στόματος ΕΚΠΑ

Νίκος Ν. Λυγιδάκης,
Παιδοδοντίατρος, Eastman Dental Institute, University College London, DrDent,  MPaedDent, MJDF, RCS (Engl)

Εισηγητές-Εκπαιδευτές
Νίκος Α. Λυγιδάκης,
Υφηγητής Παιδοδοντιατρικής Παν/μιου Leeds UK, τ. Συντονιστής Διευθυντής ΕΣΥ
Κωνσταντίνα Χατζηδημητρίου,
Παιδοδοντίατρος, Τελειόφοιτη μεταπτυχιακού προγράμματος Παιδοδοντιατρικής ΕΚΠΑ, MSc Βιολογίας Στόματος ΕΚΠΑ
Νίκος Ν. Λυγιδάκης,
Παιδοδοντίατρος, Eastman Dental Institute, University College London, DrDent, MPaedDent, MJDF, RCS (Engl)

Περίληψη

Η τερηδόνα είναι η πιο συχνή στοματική ασθένεια σε παιδιά και εφήβους, με το 1 στα 2 παιδιά 5 ετών και 2 στα 3 παιδιά 12 ετών να έχουν προσβληθεί από τερηδόνα και το 20-30% αυτών να έχουν πολύ σοβαρό πρόβλημα.

Οι κύριοι λόγοι που υπαγορεύουν την αποκατάσταση των τερηδονισμένων νεογιλών δοντιών είναι η α) πρόληψη της πλήρους καταστροφής των οδοντικών ιστών και της επέκτασης της βλάβης στον πολφό, β) η αποφυγή ενοχλήσεων και πόνου από προσβολή του πολφού, γ) η πρόληψη δημιουργίας αισθητικών προβλημάτων από κατεστραμμένα δόντια, δ) η αποφυγή πόνου και δυσκολίας κατά τη μάσηση λόγω βαθιών τερηδονικών βλαβών και ε) η αποφυγή δημιουργίας φλεγμονής και αποστήματος από νέκρωση του πολφού, που είναι συχνό φαινόμενο στη νεογιλή οδοντοφυϊα, λόγω της ταχύτητας επέκτασης της τερηδόνας.

Η αξιολόγηση των τερηδονικών βλαβών στα νεογιλά δόντια και ο σχεδιασμός της αποκατάστασης, θα πρέπει να γίνεται με λήψη ιστορικού και ενδελεχή κλινικό και ακτινογραφικό έλεγχο, που θα εκτιμά την εμπλοκή ή όχι του πολφού καθώς και την ύπαρξη αντιστρεπτής ή μη φλεγμονής του.

Σε περιπτώσεις τερηδονικών βλαβών χωρίς εμπλοκή του πολφού, οι αποκαταστάσεις με σύνθετες ρητίνες θεωρούνται οι μακροβιότερες από όλες τις συμβατικές αισθητικές αποκαταστάσεις. Σε περιπτώσεις ύπαρξης τερηδόνας με αντιστρεπτή εμπλοκή του πολφού, η άμεση αποκατάσταση τους με ΣΡ είναι πλέον δυνατή, μετά από σύγχρονες τεχνικές προστασίας του πολφού (άμεση και έμμεση κάλυψη πολφού) που έχουν σαν στόχο τη διατήρηση της ζωτικότητάς του.

Τα τελευταία χρόνια, με τη χρήση περισσότερων βιοσυμβατών και βιοενεργών υλικών, όπως το ΜΤΑ, το Portland Cement, το Biodentine, κ.ά., έχουν αυξηθεί τα ποσοστά επιτυχίας αυτών των τεχνικών προστασίας του πολφού, σε περισσότερο από 90% μετά από χρόνια, αν και η επιτυχία της όποιας θεραπείας σε περιπτώσεις τερηδόνας με εμπλοκή του πολφού, φαίνεται να έγκειται κυρίως στη σωστή διάγνωση της πολφικής βλάβης και λιγότερο στα χρησιμοποιούμενα υλικά. Μετά την πιθανή προστασία του πολφού η συντηρητική αποκατάσταση των τερηδονισμένων δοντιών με εμφράξεις ΣΡ, είναι η θεραπεία εκλογής, ακόμα και σε πιο εκτεταμένες βλάβες, με τη χρήση των σύγχρονων συγκολλητικών παραγόντων. Τέλος είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι εκτός από τις συμβατικές σύνθετες ρητίνες όλων των τύπων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στα νεογιλά δόντια, μπορούν να έχουν κατά περίπτωση ρόλο και πιο σύγχρονες που περιέχουν UDMA αντί για Bis-GMA ως το βασικό μονομερές και έχουν αυξημένη μετατροπή, δύναμη κάμψης και βάθος πολυμερισμού. Επίσης δεν απελευθερώνουν Bisphenol-A, ένα υποπροϊόν που μιμείται την λειτουργία της οιστραδιόλης.